Voor de zoveelste maal was het dinsdag 9maart weer z’n koude bevroren avond.
Nadat ik wat gedronken had met maayan en later nog liane in dixies,
scheurend op de scooter naar huis vol gas, handschoenen vergeten dood
op van vermoeidheid en kou.
Trof ik daar aan het eind van de dorpsstraat een meisje alleen, in
Ouderkerkbezig haar fiets op de kop, de ketting erom te leggen.
Ik heb geen idee hoe lang ze er al stond, en normaal gesproken was ik
net als ieder ander doorgereden. Maar het was dat ene gevoel wat me
deed beseffen dat ik moest stoppen. Geen tijd meer om er over na te
denken en meteen maar gestopt.
Best angstaanjagend moet dat voor haar geweest zijn, opeens die
scooter van een onbekende stoppend vlakbij. continue reading…
