Normaal zit ik altijd op deze zelfde positie lang weg te filosoferen wat voor amusement ik moet brengen.
Dat is nu echter geen probleem. Dit weekend bestond uit hier, daar en overal heen.
Na vrijdag netjes het college te hebben gevolgd over personeelsmanagement. Gingen we met wat mensen van onze opleiding naar het pool café in amsterdam.
Daar even gepoold wat gedronken en toen weer opgesplitst.
Vanaf daar ben ik richting m’n moeder gegaan daar vluchtig wat vis en patat naar binnen gewerkt en vervolgens de auto richting santpoort waar eerst m’n broertje even afgezet werd in amsterdam voor z’n scouting.
Daar even langs Uta, die ken ik al sinds ik net besta. En daarna langs m’n opa en oma omdat m’n moeder de auto moest omwisselen.
Van daaruit werd ik naar het oude dorp in Amstelveen gebracht waar ik nog even wat gedronken heb in buenos aires.
En vervolgens ben door gegaan naar dixies, waar de bovenstaande foto vandaan komt.
Ik mij als enige van ons gezelschap durfde voor te stellen aan het groepje aan de bar. Onderwijl de rest op enige gepasde afstand bleef stapte ik erop af.
Als een dappere strijder in zijn laatste moed bestreden de angst om te gaan.
Ook kwam ons vlinderlijk echtpaar nog even op bezoek.
Na de bijna afloop ben ik richting het huis van robin gelopen om daar te overnachten. Simpel weg omdat naar huis veel te ver is om te lopen.
David den Heijer's weblog
Bedrijfskunde Jeugdbrandweer uitgaan gilera runner hbo computers hbo nederlandBrowsing Posts tagged dixies
Voor de zoveelste maal was het dinsdag 9maart weer z’n koude bevroren avond.
Nadat ik wat gedronken had met maayan en later nog liane in dixies,
scheurend op de scooter naar huis vol gas, handschoenen vergeten dood
op van vermoeidheid en kou.
Trof ik daar aan het eind van de dorpsstraat een meisje alleen, in
Ouderkerkbezig haar fiets op de kop, de ketting erom te leggen.
Ik heb geen idee hoe lang ze er al stond, en normaal gesproken was ik
net als ieder ander doorgereden. Maar het was dat ene gevoel wat me
deed beseffen dat ik moest stoppen. Geen tijd meer om er over na te
denken en meteen maar gestopt.
Best angstaanjagend moet dat voor haar geweest zijn, opeens die
scooter van een onbekende stoppend vlakbij. continue reading…
Gerelateerde berichten
Soms tref je het wel. En krijg je Zelf bij je favoriete tent een VIP behandeling.
Zo kreeg ik ondanks dat ik was ‘vreemd’ gegaan een paar uur daarvoor(naar een andere koreg geweest).
Een mooi glas ice tea met een rietje, ook limoen ontbrak niet en de sterretjes.
En ook dat werd weer laat Vrijdag 26-02-2010.
Gerelateerde berichten
Terwijl ik dit typ liggen de sleutels van m’n fiets hier voor me, en zit ik zelf nog verwondert te kijken.
Vooral zit ik me af te vragen of het wel normaal is.
Het aantal verhalen dat ik mee maak stijgt met de week en de geloof waardigheid graad daalt met het verhaal.
Toch is dit ook weer werkelijk gebeurt.
Nadat ik gister de topprestatie van rond de 3500 flyers heb laten uitdelen door mijn team, ben ik doorgereisd naar de makro.
Bij de makro even heerlijk bij gekomen met een kop cappucino.
Ryan kwam daar heen, en gezamelijk hebben we wat rond gestruind door de winkel keten.
Hij had een solicitatie bij de office centre, welke naast de makro gelegen is.
Hierna ben ik doorgegaan naar de sportschool om de vette van de lunch even te verbranden. Na 5minuten daar te zijn kwam ook Dennis daarheen.
Toen ben ik snel naar huis gefietst om daar het avond eten naar binnen te werken, even te douche en door te gaan naar Dixies.
Daar was Denise al met haar collega’s van de v&d aanwezig.
Al drinkend raakte ik aan de praat met wat collega’s van haar, en het was heel gezellig.
Vervolgens kwam Kevin al binnen om een uur of elf ook met hem heb ik even apart aan een tafeltje gezeten om weer wat bij te praten.
Daarna kwam een vriendin van Kevin, Suzanne welke ik die ochtend leiding had gegeven tijdens de actie van de metro.
Ook daar weer, wat is de wereld toch klein.
continue reading…
