Terwijl ik dit typ liggen de sleutels van m’n fiets hier voor me, en zit ik zelf nog verwondert te kijken.
Vooral zit ik me af te vragen of het wel normaal is.
Het aantal verhalen dat ik mee maak stijgt met de week en de geloof waardigheid graad daalt met het verhaal.

Toch is dit ook weer werkelijk gebeurt.
Nadat ik gister de topprestatie van rond de 3500 flyers heb laten uitdelen door mijn team, ben ik doorgereisd naar de makro.
Bij de makro even heerlijk bij gekomen met een kop cappucino.
Ryan kwam daar heen, en gezamelijk hebben we wat rond gestruind door de winkel keten.
Hij had een solicitatie bij de office centre, welke naast de makro gelegen is.

Hierna ben ik doorgegaan naar de sportschool om de vette van de lunch even te verbranden. Na 5minuten daar te zijn kwam ook Dennis daarheen.

Toen ben ik snel naar huis gefietst om daar het avond eten naar binnen te werken, even te douche en door te gaan naar Dixies.
Daar was Denise al met haar collega’s van de v&d aanwezig.
Al drinkend raakte ik aan de praat met wat collega’s van haar, en het was heel gezellig.
Vervolgens kwam Kevin al binnen om een uur of elf ook met hem heb ik even apart aan een tafeltje gezeten om weer wat bij te praten.

Daarna kwam een vriendin van Kevin, Suzanne welke ik die ochtend leiding had gegeven tijdens de actie van de metro.
Ook daar weer, wat is de wereld toch klein.

Vervolgens kwam ook nog Martijn even een pint drinken.
Tot het moment dat  er iemand begon te schreeuwen verliep de avond vrij rustig.

Daar schreeuwend bij z’n betaling in Dixies stond een man, helaas was deze niet van Nederlandse afkomst. Wat ik verstaan heb en me nog herinder is dat 18euro hem te veel was en iets over Den Haag.
Terwijl iedereen daar zat, voor zich uit te staren te kijken wat er gebeurde met deze man, en zijn betaling.
Had ik het vrij snel gehad met de Nederlandse mentaliteit kijken kijken en niets doen. Het liefst waren er nog mensen gaan filmen ook.
Ik kon dit niet te lang aanschouwen, en heb boven de alarmlijn gebeld waarna binnen 90 seconden er 2 politie auto’s voor de deur stonden om de negeroide man te verwelkomen.

De man werd ingerekend, er werd afgerekend wij dronken nog een biertje en ik ging huiswaarts. De eerste nachtbus N30 kwam pas na 58 minuten, dit duurde mij te lang waarna ik ben gaan lopen.
Onderweg naar m’n fiets kwam ik een aantal mensen tegen die op de fiets waren waarmee ik een groot stuk ben mee gelift.
Mijn dank aan Wouter Schreuder welke mij het langste eind heeft verplaatst naar Ouderkerk.

Na deze top dag, met buitengewone prestaties bleek daar echter een grote tegenvaller. Mijn fiets was weg, in geen velden of wegen te bekennen, en ik wist toch zeker dat hij op slot stond. Vooral omdat de sleutel nu nog voor me ligt.
Een beetje jammer. Gelukkig ben ik 36 maanden lang verzekerd tegen diefstal en vernieling dus dat moeten we maar eens gebruiken.

Gerelateerde berichten