Download hier de file!!!:praktische opdracht

Hierbij mijn Praktische opdracht voor Maatschapijleer. Met alle benoemenswaardige copyrights vandien.

Maatschappijleer Praktische opdracht.
Onderwerp: Bureau Jeugdzorg.

Gemaakt door: David den Heijer

School: Luzac college, Havo 4/5

Schooljaar: 2008/2009
Datum: 27-10-2008
Docent: Mevrouw van Dijk

Inhoudsopgave:

Inleiding:

Op moment van schrijven, begin ik voor het eerst met de eerste po van mijn leven. Dus weet ik nog niet precies wat ik er verder van moet verwachten.
Ik heb voor dit onderwerp gekozen, omdat het een actueel onderwerp is, en er in de politiek veel over gezegd word.

Zo is er bijvoorbeeld deze week weer ophef over de veiligheid van kinderen in de regio Amsterdam, als deze onder een gezinsvoogd vallen.

Het CDA wil dat de minister André Rouvoet ingrijpt.

Ook is er opschudding over onder andere de Marokkaanse hangjongeren in de grote steden. De burgemeesters daar willen dat ze direct de bevoegdheid hebben om deze kinderen naar Jeugdzorg toe te sturen.

Zelfs de eerste kamer is bezorgt over de gang van zaken bij Jeugdzorg, en uit dit in eind januari dit jaar [1]. Ze vinden dat de nieuwe wet op de Jeugdzorg niet goed gewerkt heeft. “Deze wet is vier jaar geleden in gesteld om de hulp van Jeugdzorg te verbeteren, er is echter niets verandert, de organisaties werken nog steeds langs elkaar heen”

Daarom wil ik graag de volgende vragen beantwoord hebben in deze PO:
Hoofdvraag:
Wat is de functie van Jeugdzorg in onze samenleving?

Deelvragen:

-Wat voor mensen krijgen met Jeugdzorg te maken?

-Wat doet Jeugdzorg?

-Hoe gaat Jeugdzorg te werk?

-Waaruit bestaat Jeugdzorg?

-Wat vind ik en anderen van Jeugdzorg?

-Schiet Jeugdzorg tekort?

-Waar kun je Jeugdzorg vinden?

Mijn hypothese is:

Jeugdzorg heeft een nuttige toevoeging in onze samenleving, alleen moeten ze beter gestructureerd gaan werken, zodat fouten voorkomen kunnen worden.

Informatiebronnen:

Ik ga gebruik maken van boeken uit de bibliotheek.

Inmiddels heb ik een informatie pakket, en mogelijk een interview aangevraagd bij Bureau Jeugdzorg.

Ik hoop dat ik nog wat krantenartikelen kan vinden over Jeugdzorg.

En op internet is vast ook het een en ander te vinden.

Werkwijze:

Ik ben eerst op zoek gegaan naar informatie en raadpleegde daarvoor meerdere informatie bronnen, zo heb ik bijvoorbeeld een boek geleend bij de bibliotheek over het onderwerp, genaamd Jeugdzorg Amahoela.

En over dit boek is weer een website gemaakt.[2]

Ook heb ik een aantal brochures gehaald op het kantoor van bureau Jeugdzorg.

Op internet vond ik in de nieuws database van Google[3]

Nadat ik alles had doorgespit wat nog een hele tijd heeft geduurd, ben ik gaan selecteren welke informatie ik nodig had en welke niet. Toen ben ik begonnen met het schrijven van mijn PO.

Hoofdstuk 1: “Wat voor mensen krijgen met Jeugdzorg te maken?”

Jeugdzorg voor kinderen:

Jeugdzorg is voor:

-kinderen die zich somber voelen,

-gespannen zijn

-ontevreden over hun lichaam

-zich eenzaam voelen

-vaak ruzie hebben

-gepest worden

-een schokkende ervaring hebben meegemaakt

-homo sexueel zijn

Voor deze mensen is er dan iemand van Jeugdzorg beschikbaar om mee te praten, want dat lucht op voor deze kinderen.

Als een kind criminele activiteiten heeft gepleegd dan komt hij eerst bij bureau halt terecht en mogelijkerwijs ook nog bij Jeugdzorg, waar dan ook weer met diegene word gepraat.

Tevens zoekt de persoon van Jeugdzorg dan een oplossing voor die kinderen.[4]

Als kinderen uit huis zijn gezet, of uithuis zijn weggelopen, ondertoezicht zijn gesteld door de rechter of de ouders van deze kinderen gaan scheiden of ruzie hebben kunnen deze kinderen ook bij Jeugdzorg terecht. Nb. Met kinderen word hier bedoelt kinderen tot 18 jaar. Voor kinderen boven de 18, zie “oudere kinderen”.

Jeugdzorg is er ook voor ouders:

Elke ontwikkelingsfase van kinderen en jongeren stelt weer andere eisen aan de opvoeders en verzorgers. Ook allerlei gezinsomstandigheden kunnen de opvoeding moeilijker maken. Bijvoorbeeld echtscheiding, een nieuw samengesteld gezin, alleenstaand ouderschap of het overlijden van een gezins- of familielid.
Als ouder kun je dan met vragen komen te zitten of je onzeker en zelfs machteloos voelen. Hulp of ondersteuning bij de opvoeding kan dan uitkomst bieden.[5]

Oudere kinderen:

Wat nou als je 18 jaar bent, eigenlijk nog steeds kind. Je ervaart dan nog steeds een stukje emotie als je ouders gaan scheiden of als je andere problemen hebt. Op dat moment kun je niet terecht bij Jeugdzorg maar bij stichting Korrelatie[6]. Als je persoonlijk iemand wil spreken dan moet je naar de huisarts of een maatschappelijk werker bij jouw in de buurt gaan. Adressen vind je in je plaatselijke telefoongids

Hoofdstuk 2: “Wat doet Jeugdzorg?”

Jeugdzorg bied hulp aan kinderen met problemen. Door met deze kinderen te praten en daar een oplossing voor te gaan zoeken.

Deze kinderen komen onder anderen terecht bij Jeugdzorg door:

-school

-de dokter

-zelf contact op te nemen met Jeugdzorg

Op het moment dat iemand uit huis is geplaatst word die persoon ondertoezicht gesteld(afgekort word dit OTS genoemd). Het kan ook gebeuren dat iemand al ondertoezicht word gesteld als deze persoon nog gewoon in zijn eigen huis woont.
Jeugdzorg stelt dan een gezinsvoogd aan welke de verantwoordelijkheid heeft over dit kind.

Ook is op dat moment de gezinsvoogd, in sommige

H2.1: “hoe gaat Jeugdzorg te werk?”

Als je bij Jeugdzorg terecht komt begint Jeugdzorg met een diagnose te stellen. Ze praten dan met jou en de mensen om je heen om een goede indruk te krijgen van hoe en wat er verkeerd gaat.

Na de diagnose kunnen er verscheidene dingen gebeuren.

Je kunt:

-Doorverwezen worden naar intensievere hulp(zie H2.1, waaruit bestaat Jeugdzorg).

-Gesprekken hebben met Bureau Jeugdzorg(dit kan op kantoor, bij jou thuis, of op school)

-Gesprekken hebben met Bureau Jeugdzorg en je ouders

-Groepstrainingen krijgen (o.a. sociale vaardigheidstraining)

-Doorverwezen worden naar intensievere hulp(zie H2.2, waaruit bestaat Jeugdzorg).

-Het kind/de moeder kan doorgestuurd worden naar Altra, waar actieve hulp word geboden om de moeder vaardigheden te geven met het opvoeden van het kind

-De familie kan doorgestuurd worden naar Spirit

-

H2.1.1: “Jeugdriagg”

Jeugdriagg doet eigenlijk veelal hetzelfde werk als wat Jeugdzorg doet. Echter is Jeugdriaggg in Amsterdam en omstreken in het leven geroepen om Jeugdzorg te verlossen van het grote aantal cliënten. En het verschil tussen Jeugdzorg en Jeugdriagg is dat de hulpverleners bij het Jeugdriagg medicijnen mogen voorschrijven. Verder gaat alles op vrijwel dezelfde manier als bij Jeugdzorg. [7]

H2.1.2: “Altra” [8]

Als Jeugdzorg de beslissing heeft genomen om het kind en de moeder naar Jeugdzorg te brengen dan bied Altra de hulp voor (jonge-)moeders. Ze leren de moeders vaardigheden en zelfvertrouwen te krijgen. Ondervaardigheden kan je onder anderen verstaan, het goed kunnen verzorgen en op voeden van het kind.

Een ander gedeelte van Altra is het Altra College.

Altra College is een school voor leerlingen die problemen hebben in de omgang met medeleerlingen, leraren en/of hun ouders, of kampen met psychiatrische problemen. Sommige leerlingen van het Altra College worden direct vanaf het (speciale) basisonderwijs aangemeld. Andere leerlingen hebben eerder op het regulier voortgezet onderwijs gezeten. Omdat ze meer hulp nodig hadden de school kon bieden, zijn ze voor Altra College aangemeld. Het is voor ouders niet makkelijk om te horen dat het niet goed gaat met hun kind. En voor de leerlingen zelf trouwens ook niet. Altra College doet er daarom alles aan om aan te sluiten bij hun sterke kanten. Altra bied deze leerlingen een nieuwe kans.[9]

Bij Altra kan je op vijf verschillende manieren worden geholpen:

-Opname & observatiegroep

-Leefgroep Jonge Moeders

-Residentiële groep voor moeder en kind

-HAT-eenheid

-Ambulante hulp

Opname & observatiegroep:

Hier word opnieuw zes tot twaalf weken lang gekeken naar wat het probleem is en geobserveerd. Zodat ze ook bij Altra vast kunnen stellen waar het probleem ligt.

En dan meteen hulp bieden als dat gaat. Als dat niet lukt binnen de gestelde termijn, dan word er een van de andere soorten hulp aangeboden.

Leefgroep Jonge Moeders:

Dit is een praat en leer groep bedoeld voor jonge moeder welke minderjarig zijn. Daar word de meisjes geleerd hoe ze hun kind moeten opvoeden en hulp geboden aan de familie hoe die ermee ommoeten gaan.

Residentiële groep voor moeder en kind:

Dit is een praat groep voor moeders, waarbij de kinderen worden opgevangen door Altra. Hier word de moeders die al wat langer moeder zijn, geleerd om weer de controle te krijgen over het kind en een goede relatie op te bouwen met het kind.

HAT-eenheid:

Dit is een zelfstandige huisvestiging waarbij geen hulp word gegeven, maar er word gezorgd voor een verblijfplaats voor moeder en kind.

Ambulante hulp:

Dit is bijna hetzelfde als de Residentiële groep, maar dit is een lichtere vorm.

H2.1.3: “Spirit” [10]

Spirit is een zelfde soort organisatie als Altra, alleen richt Spirit zich echt voornamelijk op de korte termijn. Net als bij Altra, heeft Spirit “ambulante hulpverlening”.
Ook heeft Spirit de mogelijkheid om pleegzorg te regelen voor een kind.

Pleeg zorg:

Bij deze vorm van hulpverlening heeft Spirit vast gesteld dat het voor het kind niet juist is om langer thuis te verblijven.
Hier word eerst gekeken of er een mogelijkheid is om bij een naast familie lid, zoals een tante/oom of grootvader/moeder. Als die mogelijkheid er niet is zoekt Spirit verder naar een pleeggezin wat beter bij het kind past.

De pleegzorg kan worden toegepast voor een bepaalde periode, maar ook tijdens vakantieperiodes en/of tijdens het weekend.

Ze komen aan deze pleeggezinnen doordat deze zich aanmelden. Dit is hard nodig, daarom heeft stichting Sire daar laatst een reclame over gemaakt om dit aan te moedigen[11].

Ambulante hulp in combinatie met verblijf(tot 15jr):

Bij deze vorm van hulp word het kind wel “uit huis geplaatst” maar niet bij een pleeggezin. Het kind komt dan terecht in een van de op-voedcentra’s van Spirit, waar het kind door professionals word begeleid en samen met anderen kinderen word opgevoed.

Ambulante hulp in combinatie met verblijf(voor 16 &17 jarige):

16+ helpt opvoeders en jongeren van 16 en 17 jaar samen problemen op het gebied van opgroeien en opvoeden aan. Hierbij krijgt een cliënt een woonruimte toegewezen waar hij/zij voor zichzelf kan zorgen. Op deze manier worden de cliënten voorbereid om later op zichzelf te kunnen wonen.

Echt Recht-conferentie:

Hierbij word hulp geboden aan jeugdige die verantwoordelijkheid willen nemen voor hun wandaad. Spirit helpt bij het opzetten van een gesprek tussen slachtoffers en daders. De dader kan zo zijn spijt betuigen.

H2.2: “waar kan je terecht komen als je word doorverwezen door Jeugdzorg?”

De medewerker van Jeugdzorg kan beslissen dat de hulp die nodig is spoedeisend is. In dit geval word ambulante hulp van Spirit of Altra ingezet(zie H2.1).

Er kan ook besloten worden dat je gewoon onder een Jeugdzorg medewerker valt. Dit is dan jouw contact persoon en aanspreek punt.

Bij deze contact persoon moet jij dan eens in de zoveel tijd komen om te praten. De afspraken en regelmaat daarin word samen overeengekomen.

H3: “Wat vind ik van Jeugdzorg?”

Ik vind dat het goed is dat een stichting als Jeugdzorg bestaat.

Want er zijn vast en zeker heel veel mensen die in dit tijdperk niet weten hoe ze hun kinderen moeten opvoeden. Wat ik alleen niet begrijp is dat je geen output ziet.
Ik zou juist verwachten dat de hangjongeren aangepakt zouden worden, en deze gedwongen Jeugdzorg hulp hebben, want die hebben het nodig.

Wat er nu gebeurt, vind ik zeer kwalijk. In eind 2005 was het namelijk zo dat Jongeren die in behandeling zaten bij Jeugdzorg in de gevangenis werden geplaatst omdat Jeugdzorg geen plaats voor ze had.
En dit terwijl ik er begin dat jaar een nieuwe wet in werking was getreden welke er juist voor moest zorgen dat Jeugdzorg zou verbeteren.

Jongeren met gedragsstoornissen zitten vaak onterecht voor lange tijd in een jeugdgevangenis.
Ze horen eigenlijk thuis in de Jeugdzorg, waar ze behandeld worden voor hun stoornissen, maar omdat hier niet genoeg plek is, worden ze maar in cellen gestopt tussen de criminelen. Raar, aangezien iemand met gedragsstoornissen lang niet altijd crimineel is.

Dit moet anders kunnen volgens staatssecretaris Ross van Volksgezondheid. Samen met een aantal Jeugdzorginstellingen heeft zij ervoor gezorgd dat er meer plekken komen voor gedragsgestoorde in de Jeugdzorg.
Het doel is de jongeren zo kort mogelijk op te sluiten, zodat ze zo snel mogelijk naar de Jeugdzorg kunnen.[12]

Ik vind het belachelijk dat deze kinderen in de gevangenis worden gestopt terwijl ze niets hebben gedaan wat bij wet verboden is.

Ook vind ik het uit eigen ervaring vrij onhandig dat je door Jeugdzorg zelf kan worden doorverwezen naar een organisatie als Altra, of Spirit. Maar je kunt tegelijkertijd ook jezelf aanmelden bij dit soort organisaties.

Het onhandige is dat je en door Jeugdzorg zelf kan worden doorverwezen, en je kunt je zelf aanmelden bij intensievere hulp in een keer. Hierdoor staat in het standaard programma van zo’n intensievere hulp dat ze een diagnose moeten gaan stellen, terwijl deze al is gesteld. En als je door Jeugdzorg naar meerdere intensievere hulpen word toegestuurd moet elke keer de diagnose worden gesteld.

Ook is het vervelend, dat er niet naar het kind zelf word geluisterd, maar door andere mensen die betrokken zijn met het kind. Het zal dan wel zo kunnen zijn dat hierdoor beter een diagnose kan worden gesteld, echter kan het ook zo zijn dat de diagnose hierdoor slechter uitpakt. Dit kan gebeuren doordat er foutieve informatie word gegeven door de omstanders van het kind. En kan ernstige gevolgen met zich mee brengen.

H3.1: “Eigen ervaring met Jeugdzorg”

In dit hoofdstuk zal ik een aantal dingen toe gaan lichten, over mijn eigen Jeugdzorg ervaringen.

Eind 2004 branden mijn huis af. Omdat ik toen der tijd 12 jaar oud was, en volgens mijn moeder ernstige traumatische ervaringen ondervond, was het nodig om naar Jeugdzorg te gaan.

Hierna volgde een gesprek met mevrouw Betty Visscher. In dit gesprek moest ik vertellen wat er was gebeurt met de brand en of ik er nog problemen mee had, al deze vragen heb ik negatief beantwoord, want ik had helemaal geen last van de brand. Ik vond het natuurlijk wel jammer, dat wel. Maar last, dat is een groot woord, iets wat op je schouders ligt. En natuurlijk heeft ieder persoon wel dat hij/zij even slikt als in één avond je opeens al je spullen kwijt bent. Maar ik had er in mijn ogen geen last van. Het meest kwalijke van het hele verhaal is nog steeds dat ik aan heb gegeven geen problemen te hebben, en dat er toch hulpverlening werd ingezet. Maar boven dat staat nog dat in het eerste gesprek mijn moeder voor een moment de gang op werd gestuurd omdat Mevrouw Visscher dacht dat ik anders niet zou gaan praten. Ze beloofde mij om wat er verteld zou worden niet tegen mijn moeder te vertellen. Dus ik vertelde haar dat mijn moeder tijdens haar opvoedkunde soms te lang doorhamerde op dingen die ik fout deed. Als mij eenmaal is gezegd wat ik fout doe, dan snap ik dit na één keer ook wel, en daar hoeft mij geen twintig keer hetzelfde te hoeven verteld worden.

Het moment was voorbij, en mijn moeder stapte binnen. En in mijn gedachten nu is het nog voordat mijn moeder op haar stoel zat, in werkelijkheid zal ze al wel gezeten hebben en er een stuk tekst aan vooraf zijn gegaan. Maar het kwam aan bod, dat weet ik zeker. Er is verteld dat ik dat vond.
Nu is het niet zo belangrijk dat mijn moeder dat wist. Maar voor mij op twaalf jarige leeftijd had het niet gehoeven dat ze het wist. En toch vertelde de mevrouw van Jeugdzorg dat aan mijn moeder, terwijl ze beloofd had het niet te doen.
Vanaf dat moment ging ik met tegenzin naar Jeugdzorg of andere hulpverleners.

Toch werd enkele weken daarna de “Jeugdzorgmolen” in werking gesteld. Ik noem het de Jeugdzorg molen omdat je steeds maar weer daar blijft en moet blijven praten.

Na Mevrouw Visscher bij Jeugdzorg kwam ik terecht bij dhr. Peter van de Broek. De reden hiervan was dat ik zogezegd “agressief en bedreigend zou zijn naar mijn moeder toe.”[13] Hiermee moest ik op school om de twee weken elke dinsdag met hem praten.
In deze gesprekken moest ik vertellen wat mij dwars zat, hoe ik me voelde, en of het thuis en op school goed ging.

Eigenlijk vond ik deze gesprekken zonde van mijn tijd op school omdat die gesprekken binnen de tijden van regulieren lessen vielen. Echter toen ik dat aangaf in een gesprek bij meneer van de Broek, draaide hij hierom heen en wist hij het zover te krijgen dat ik na schooltijd bij mevrouw van Berkel van het Jeugdriagg zou gaan praten.
Dit gebeurde pas het schooljaar daarop. Pas NA de gesprekken met Jaco van der Plas(zie hieronder)

Ondertussen werd ik ook naar Jaco van der Plas toegestuurd, dit was omdat ik een “ruzie” met me vader had en toen kwaad ben weggelopen, de weilanden in mijn vader was juist zeer bezorgt want in de weilanden staan ratten klemmen, sloten en was geen licht en was niet blij dat ik zomaar de weilanden ingelopen was en hij niet wist waar ik was. Hier werd aangestuurd door de spoedhulp van Spirit omdat deze vond dat ik daar een traumatische ervaring aan over had gehouden.. Na die ruzie moest ik naar de heer van der Plas toe, dit was iemand van Jeugdriagg in Haarlem, in het ziekenhuis …….. nader in te vullen moest ik eens in de twee weken praten over mijn traumatische ervaring die avond.
Daar heb ik duidelijk verteld dat ik boos was op mijn vader omdat hij in de vooraf gaande jaren geen tijd voor mij en mijn broertje heeft gehad. Omdat ik 12 was en mezelf nog niet goed wist te verwoorden, heb ik dit op bang gegooid. Maar dit ook meteen in het tweede gesprek aangegeven dat het gevoel bang niet correct geplaatst was.
Maar het kwaad was al geschoten. Omdat ik eenmaal de verkeerde woordkeus had gemaakt, werd dit bang zinnetje in elke opvolgende rapportage hetzij door de heer van der Plas hetzij door een opvolger van de heer van der Plas tegen mij en mijn vader gebruikt.

Voor de gesprekken met de heer van der Plas, is er nog iemand van Spirit bij ons in huis geweest, Aniek Schrama. Deze persoon is 6 keer geweest verspreid over 6 weken tijd. Wat ik hier aan gehad heb weet ik nog steeds niet. Want toen ze probeerde om de afstand tussen mij en mijn vader toen der tijd te doorbreken, is er alleen maar meer afstand gekomen.

Wat ik me vooral herinner van de 6 weken Spirit is dat er veel met mijn moeder gesproken werd hoe zij vond dat het ging, en er eigenlijk weinig inspraak was voor mij en mijn broertje.

Na de heer van der Plas kwam mevrouw van Berkel, ook van het Jeugdriagg. Bij deze mevrouw moest ik na schooltijd komen op maandag middagen en soms een andere dag. Dan moest ik het daar hebben over het leven nu, hoe dat er voor stond. Of het goed ging met mij en mijn vader thuis. Door alle slechte ervaringen met de heer van der Plas, besloot ik voor mezelf maar om niet nogmaals een dergelijke fout te maken, en alleen maar leuke gesprekken te voeren met de Jeugdzorg medewerkers. Ik begon er zelfs plezier in te krijgen, om doelloze gespreken te maken met dit soort mensen. Het beeld wat mij nu bij staat in de gesprekken met mevrouw van Berkel is een vrachtwagen die ik door het raam voorbij zie rijden van een bepaald merk, waarna ik een hele discussie met haar gestart was over hoe dat bedrijf liep. Ook de gesprekken met de heer van der Broek verliepen na dat moment op een dergelijke manier. Het liefst begon ik over mijn cijfers, van Duits(waar ik vrij goed in was), Engels(waar je heel gemakkelijk kon afkijken) of Nederlands(wat ik ook goed deed). Maar een enkele keer vond ik het ook wel eens leuk om te praten over de examenstunt die ik samen met nog een aantal mensen zou gaan organiseren. Ook een gesprek over het jaarboek(een boek waarin foto’s en verhalen staan over alle eindexamen kandidaten van dat schooljaar). Peter gaf mij dan tips hoe het beter kon, of hoe we de examenstunt ook konden doen.
Ik denk dat hij het op dat moment ook wel als leuk ervaarde, dat er niet alleen probleem kinderen naar hem toe gestuurd werden.

Maar vanaf hier kwam het gedonder. Ik kreeg te maken met de raad van de Kinderbescherming. Deze deed een onderzoek naar mij en mijn broertje of de leefsituatie(hij bij mijn moeder, en ik bij mijn vader) wel goed ging. Er waren valse meldingen gemaakt door mensen die door mijn opa betaald waren. Er volgde gesprekken, en dit waren spannende tijden voor mij. Er werd aan mijn mentor op school gevraagd hoe het met mij ging, en wat haar mening over mij was. Gelukkig was mijn mentor altijd mijn aanspreekpunt op school geweest, en wist zij wel beter dan de aanklacht van Jeugdzorg.
Ook werd er gevraagd aan de moeder van mijn toenmalige vriendin, waar ik elke maandag avond at hoe het met mij ging, en dan vooral de leefsituatie. Ook deze was alleen maar positief. Bij de rechtbank, in hoger beroep is toen besloten dat de OTS, (Onder Toezicht Stelling) er toen af is gehaald. En nooit had mogen gebeuren. Maar ook omdat het goed met mij ging en een voogd niet nodig was.

Wat ik nog weet van mijn voogd van de OTS? Vrij weinig. Ik heb de beste man 3 keer gezien, en in deze gesprekken heb ik eigenlijk niets besproken. Ik weet van mijn vader en zijn raadsman dat hij nergens op in gaat of op reageert. De bedoeling is dat hij de mensen die hulp verlening bieden aanstuurt. Hier heb ik echter niets van gemerkt. Min vader vertelde verleden week dat hij deze man heeft aangeklaagd bij het medisch tucht college en de Raad heeft hem veroordeeld en hij heeft een berisping gekregen. Omdat hij dus eenzijdig was ingelicht en mijn vader nooit wat heeft gevraagd maar ook dat mijn vader geen inzage kreeg in mijn dossier. Terwijl ik niks te verbergen had. De Jeugdzorg moet nu ( jawel anno 2008) ten allen tijde ook de vader inlichten en horen. Waardoor ik het boek en de frustraties van de schrijver zeer goed begrijp.

Wat ik er dus van vind, is dat het systeem niet deugd. Zoals te lezen, in het bovenstaande word een cliënt van de deur naar de kast gestuurd en dan weer andersom. Als Jeugdzorg op deze manier doorgaat, dan krijg je toch niets voor elkaar? Buiten dat;…. had ik geen probleem. Maar zijn er door andere mensen problemen gecreëerd, waarin ik verzeild ben geraakt. En ondanks dat ik geen probleem had heb ik toch 2,5 jaar aan Jeugdzorg verdaan. Ik snap wel dat Jeugdzorg een goede diagnose wil stellen, maar dat dit keer op keer gedaan moet worden, is voor mij echt onbegrijpelijk. In verband met de wet op de privacy mogen ze wel dingen uit andermans verslagen doorlezen en gebruiken, maar als officieel verslag is het niet geldig dus moet er een nieuwe diagnose worden gesteld. Maar als ik als cliënt dan een rapportage van alles wat er tot nu toe besproken is opvraag, dan is dit niet mogelijk ook in verband met dezelfde wet op de privacy.

En van dit gedeelte snap ik nog steeds niets. Want het gaat toch om mij als persoon? Dan is het toch mijn privacy? Maar blijkbaar ligt dit totaal anders dan ik verwacht. Het zal wel hogere wiskunde zijn.

Maar voor wat ik tot nu toe gezien heb van Jeugdzorg, mensen die echt problemen hebben, en het nodig hebben om te praten met iemand, die kunnen zeker terecht bij een organisatie als deze. Gelukkig ligt bij Jeugdzorg dan ook de macht om in te grijpen, als het fout gaat. Door bijv. uithuis plaatsing.

Ik vind het goed dat er een stichting als Jeugdzorg bestaat, laat daar geen misverstand over verstaan. Echter moeten we het niet te ver overdrijven. Ik vind het namelijk ook niet erg dat er homo’s zijn. Laat die mensen lekker zijn wie ze willen zijn. Wat ik alleen zo jammer vind is dat er dan een gayparade gehouden moet worden waarop homo’s die dag centraal staan. Zo worden homo’s die dag eigenlijk voorschut gezet, want ik heb nog nooit in het echt een homo gezien die zo doet.
Zo is het ook met Jeugdzorg. Het word in sommige opzichten wel heel erg overdreven.
Een voorbeeld hiervan is over twee weken, dan is het de week van de Jeugdzorg. Hoe ik dit principe moet zien begrijp ik nog steeds niet, gaan dan Jeugdzorg mensen dan ook gek doen op bootjes? Zijn ze dan de hele week vrij? Persoonlijk vind ik het nergens voor nodig. Laat die mensen gewoon hun werk doen. Als ze gewaardeerd worden, dan zal er vast wel een keer iemand een bedankt kaartje sturen.

H3.2:“Wat vinden anderen van Jeugdzorg?”

Om een objectief beeld te kunnen vormen heb ik meerdere bronnen gevonden die iets over Jeugdzorg vinden. Echter is dit niet gelukt. Ik heb alleen maar negatieve bronnen gevonden. Dus of het is een objectief beeld dat mensen negatief zijn over Jeugdzorg of er is geen positieve kritiek.

Dhr. Peter Schoorstra heeft zelfs een boek geschreven over Jeugdzorg, waarin hij zijn beleving en ervaringen met Jeugdzorg vermeld.

Ik zal nu een korte samenvatting geven op het verhaal van de heer Schoorstra. En mogelijkerwijs enkele citaten gebruiken.

In het boek Jeugdzorg Amahoela Word eerst een Korte inleiding gegeven over hoe de heer Schoorstra met z’n dochter een hardloop wedstrijd aan het lopen is. Daarin word weergegeven, dat zijn dochter een doorzetter is, en niet zomaar opgeeft.

In een volgend hoofdstuk word verteld hoe de dochter(Iris) met een drugsgebruiker(Harry van Dongen) een relatie heeft. En dat deze man haar mishandelt. Hierop besluit haar vader om haar daar weg te halen en haar en haar zoon in huis te nemen.

Later word geconstateerd dan Iris last heeft van het zogenaamde Stockholm-syndroom.[14]

“Het Stockholmsyndroom is het psychologisch verschijnsel waarbij de gegijzelde sympathie voor de gijzelnemer krijgt.”[15]

Door dit syndroom ging Iris steeds weer terug naar haar foute vriend Harry van Dongen.
Ze gaat nog één keer terug naar hem, en besluit dan voor zichzelf dat het het niet waard is. Hierop volgt dat Iris bij haar ouders intrekt.

Hier is Iris stil en raakt ze bij het minste of geringste in de stress, en reageert ze nergens meer op.[16]

In hoofdstuk 4 besluiten de ouders van iris om Jeugdzorg in te lichten, want deze wilde dat Iris en haar zoon Marcel bij elkaar zouden blijven. Nadat ze Jeugdzorg hebben gebeld staan deze met 2 medewerkers en 2 agenten op de stoep. [17]

De 2 Jeugdzorg medewerkers nemen Marcel dan mee. En de agenten blijven om Iris te kalmeren.

Vervolgens horen ze een aantal weken niets van Bureau Jeugdzorg [18], en besluiten contact op te nemen. Dan krijgen ze een kort antwoord, dat hij in een pleeggezin zit en dat het geheim is waar hij is. Dit met de reden dat hij moet rusten.

Eind November maakt Jeugdzorg dan uiteindelijk toch bekend waar Marcel zich bevind. Verbazingwekkend genoeg, blijkt hij niet in een echt gezin te zijn maar bij een pleegvader. Ze krijgen het adres van de man, en gaan langs. Ze spreken vaker met Marcel af om hem te zien, maar alle afspraken komen vanaf de ouders van Iris.

Als de ouders van Iris dit in een gesprek aangeven bij Jeugdzorg, dan blijkt opeens dat de hechting met de pleegvader voorop staat[19]. Tijdens een rechtszaak later in het verhaal verteld de advocaat van Iris dat een kind afsnijden van zijn familie een vorm van kindermishandeling is.

Iris loopt twee keer weg in de twee op volgende maanden.

Daarna worden steeds de afspraken tussen de familie en Marcel steeds afgezegd, of door pleegvader of door Jeugdzorg.
Na een balletuitvoering van de nicht van Marcel waar de hele familie aanwezig is, blijkt daar Iris in de tuin te zitten.

Na deze gebeurtenis, neemt Jeugdzorg de maatregel dat de familie 3 maanden geen contact meer mogen opnemen met Marcel, want ze zouden het in scene hebben gezet dat Iris daar was.

Nadat er Kanker word geconstateerd bij opa, word er een dringend verzoek neergelegd bij Sandra van bureau Jeugdzorg om kerst gezamenlijk bij opa en oma te vieren.[20]

Op 18 december word opa opgenomen in het ziekenhuis, hij moet daar enkele dagen blijven. Er word door opa en oma gevraagd aan de pleegvader om langs te komen met Marcel.
Echter pleegvader en Marcel kwamen niet omdat ze het die middag druk hebben, dit word in alle rapporten zo opgenomen, terwijl het meerdere middagen zijn.

Vervolgens worden weer gesprekken gehouden met Bureau Jeugdzorg.
Daarin blijkt dat het niet bespreekbaar is dat Iris haar eigen zoon Marcel weer in huis neemt.

Jeugdzorg geeft hiervoor de volgende reden:

“Als een kind anderhalf jaar bij een pleeggezin geplaatst is, gaan we er vanuit dat hij/zij tot z’n achttiende in het pleeggezin blijft. Er wordt na anderhalf jaar een onderzoek gang gezet tot ontheffing van ouderlijk gezag van de ouders.”[21]

Vanaf nu is het dus definitief dat Marcel uit huis geplaatst is.

Even later krijgt zijn familie met heel veel gezeur een bezoekregeling eruit.

Vanaf nu laat Iris zich vertegenwoordigen door een advocaat, zodat Iris niets meer kan doen of zeggen wat verkeerd valt bij Jeugdzorg. Echter negeert Jeugdzorg de advocaat, omdat dit geen gesprekspartner is, aldus Jeugdzorg. “Maar omdat we in een rechtszaak leven, is het toegestaan dat iedereen zich dus juridisch mag laten vertegenwoordigen.”[22]

Hierna volgen rechtszaken waarin Jeugdzorg door de familie word aangeklaagd omdat ze nergens op ingaan. Hierin word de familie in gelijk gesteld, en Jeugdzorg moet voortaan o.a. rapportages geven over het welzijn van Marcel op school, echter is deze uitspraak door de rechter wel gedaan. Hierna heeft Iris nog steeds geen rapportage ontvangen.

De familie probeert onder anderen nog om via de Onafhankelijke klachtencommissie van bureau Jeugdzorg, om hun gelijkt te behalen, om daar hun klachten neer te leggen.

De enige klacht die gegrond verklaar word is die van de advocaat welke genegeerd word als gesprekspartner. De andere klacht over dat Iris lang niet verteld is wat de omgangregeling zou worden.[23]

En als laatste klacht is dat het verzoek van grootvader om de kerst met alle klein kinderen te vieren bij de gezinsvoogd is afgewezen, omdat de familie gelogen zou hebben over het feit dat ze wisten waar iris was na de balletvoorstelling van het nichtje van Marcel.

De heer van Scheppingen heeft voordat hij zijn boek publiceerde nog contact opgenomen met de algemeen directeur van bureau Jeugdzorg, zodat Jeugdzorg nog haar aanvulling op het verhaal van Jeugdzorg Amahoela kan geven, echter heeft Jeugdzorg dit niet gedaan.

Zoals de samenvatting weergeeft, heeft Jeugdzorg veel fouten gemaakt. Het meest kwalijke vind ik nog dat de familie van Marcel uiteindelijk niets gedaan krijgt. En Marcel pas na zijn 18^de vrij is om contact met zijn moeder te zoeken.

Het verhaal is erg ontroerend om te lezen, omdat gewoon het (klein-)kind van deze mensen bij ze word weggerukt. Terwijl ze alleen om hulp vroegen.

Ik vind het zeer kwalijk dat onder andere Jeugdzorg de familie niet geloofd omtrent het balletvoorstelling verhaal waarbij ze echt niet wisten dat Iris daar zat. En dat dit als reden aangedragen kan worden om Marcel niet bij de kerstviering te laten zijn.

Ook is het onbehoorlijk dat Jeugdzorg de advocaat als gesprekspartner negeert.

Het is in mijn ogen raar dat de hechting met de pleegvader voorop staat, terwijl de hulp is ingeroepen door de echte moeder van het kind.
H4: “Schiet Jeugdzorg te kort?”

Zoals we zien in H3, worden er kinderen door Jeugdzorg in de gevangenis gestopt.

Ook maakt Jeugdzorg fouten, zoals deze:

Hier gaat het om een stel pleegouders, welke dit 19jaar hebben gedaan, en uiteindelijk dus ermee gestopt zijn door dat ze aansprakelijk gesteld werden voor een fout van Jeugdzorg. Want volgens Jeugdzorg zouden de pleegouders degene zijn die de schoolkeuze voor de pleegzoon, John Ledderhof gemaakt moesten hebben.

Een absoluut dieptepunt was echter de rechtszaak van 12 oktober 2006, waarbij ik als pleegvader voor de kinderrechter werd gedaagd omdat ik onze pleegzoon niet had laten inschrijven op een school.[24]

De pleegouders hadden niet eens het recht om de pleegzoon bij een school in te schrijven. Dit lag bij de gezinsvoogd, welke de wettelijk vertegenwoordiger was.

Ook zijn er veel bekende gevallen, waarbij bij veel lezers van deze PO wel een lichtje gaat branden.

Een voorbeeld is het paars verven deur.

Op 1 augustus 2006 verfde een man de deuren van het gerechtsgebouw in Assen paars als protest actie, tegen de raad van de kinderbescherming.
De actievoerder heeft deze actie uitgevoerd omdat hij van mening is dat de raad van de kinderbescherming meer een raad van de mama bescherming is. Dit omdat er eigenlijk totaal niet geluisterd word naar wat de vader vind, maar er veelal meteen word aangenomen dat het het best is voor het kind om bij de moeder te wonen.[25]

Verder heb je de zaak Savanna. Dit is een ingewikkelde zaak waarin in september 2004 het meisje Savanna dood word gevonden in de achterbak van de auto haar moeder.
In deze zaak werd de moeder al vanaf 2002 geholpen door Jeugdzorg, en toch gebeurde dit met het meisje.

Je zou zeggen, dat als Jeugdzorg erbij betrokken is, en de gezinsvoogd is aangewezen dat het goed moet gaan. Maar er zijn dus toch gevallen waarbij het verkeerd gaat en alsnog misgaat. De vraag blijft dan altijd bij wie ligt de schuld, want had Jeugdzorg niet kunnen weten dat er een kans was dat het mis zou gaan.
Daarom is in deze zaak de gezinsvoogd net niet aangeklaagd, dit net niet kwam omdat de staatsecretaris zich ermee heeft bemoeid. Dit is zo omdat het al langere tijd het geval was dat Savanna mishandelt werd door haar moeder.

Tenslotte een veel voorkomend voorbeeld, over een man die zijn kinderen vermoord en vervolgens voor de trein springt. Dit omvat vele zaken. In 2005 waren er 9 van dit soort gevallen. Bij veel van deze gevallen was er al een gezinsvoogd aangesteld. En toch gaat het dan fout.

Er zijn bij mijn weten minstens twee groepen mensen die het niet eens zijn met de handelswijze van Jeugdzorg en daar ook actie tegen voeren. Dit zijn:

-familie4justice

-stichting dwaze vaders

De handelswijze van protest is bij beide stichtingen anders. De leden van familie4justice, gaan veelal naar buiten toe om actie te voeren, zo ook het verhaal van de man die de deuren paars verfde(zie hierboven).

Dit terwijl stichting dwaze vaders zich juist op de achtergrond houd en hulp te bieden aan vaders bij wie hetzelfde is overkomen. Wel benaderen de mensen van dwaze vaders mensen van de media, maar proberen het toch veelal met praten en argumenten te bespreken.

Wel zijn de uitgangspunten van beide partijen gelijk, ze willen namelijk allebei dat er ook na een scheiding contact is met beide ouders van de kinderen. En dat er geluisterd moet worden naar de vaders.[26]

Ik vind het persoonlijk opmerkelijk dat dit gebeurt. Ondanks dat er al een gezinsvoogd is die de zaak in goede banen moet gaan lijden gaat het toch verkeerd. Ik vraag me dan af in hoe verre de mensen die dit werk uitvoeren dit serieus nemen. Ik kan me niet voorstellen dat je van 9 tot 5 gezinsvoogd bent en dan klaar bent met deze zaken. Als gezinsvoogd moet je toch wel meer bezig zijn met je werk dan een normale baan lijkt mij. Dan is het ook nog zo dat gezinsvoogden dit als werk hebben om die kinderen te begeleiden. Ouders hebben dit gewoon als ouderlijke rol, en de totale verantwoordelijkheid. Een gezinsvoogd kan wel z’n uiterste best doen, maar toch een ongeluk onder zijn geweten hebben. Hoe dit in de wet staat weet ik niet, maar ik denk dat Jeugdzorg er goed aan doet om niet te veel kinderen onder 1 gezinsvoogd te zetten.

H4.1:“Probeert Jeugdzorg wat te doen aan de klachten?”

Jeugdzorg probeert, naar mijn idee wel wat te doen aan de klachten. Daarom is er een Advies- en klachtbureau. Welke optreed als bemiddelaar tussen de cliënt en Jeugdzorg. Maar dit is een stukje van de organisatie die door Jeugdzorg is aangesteld.

Dus of dit nou werkt, vraag ik mij ten zere af.

.Zoals je leest in het boek Jeugdzorg Amahoela, laat dit klachten bureau maar een klacht gegrond verklaren, en die moesten ze wel gegrond verklaren, want daarover hadden ze ook al een kort geding gewonnen. De andere klacht, welke naar mijn mening ook gegrond is, is die van het feit dat ze gelogen zouden hebben over dat ze wisten waar iris was. Maar dit kan niet worden aangetoond en het tegendeel kan ook niet bewezen worden. Om dan als Jeugdzorg maar 3 maanden straf op te leggen voor de hele familie vind ik wat zwaar gegrepen.

Ik denk van wat ik tot nu toe er vanaf weet, dat het bureau de fouten die ze hebben gemaakt hiermee in de doofpot stoppen.

Begin 2005 is er een nieuwe wet op de Jeugdzorg gekomen. De belangrijkste uitgangspunten:

“De Wet op de Jeugdzorg heeft twee doelen: betere zorg voor jeugdigen en hun ouders, de cliënten van de Jeugdzorg èn het versterken van hun positie. De cliënt staat centraal in een meer transparant, eenvoudiger georganiseerd stelsel voor de Jeugdzorg.”[27]

Dit houd dus in dat het allemaal beter georganiseerd moet worden. In dit opzicht heeft dus de minister van Jeugd en gezin iets gedaan aan de klachten die gesteld waren.
Echter, tot dusver met weinig resultaat want, op donderdag 23 oktober 2008( minstens 3 jaar later) is er (ondermeer) weer ophef over Jeugdzorg. Want zo staat er in de Telegraaf, er is te weinig veiligheid voor de kinderen die in Amsterdam Ondertoezicht staan.[28]

Ook heeft Jeugdzorg een eigen klachten bureau. Het Advies- klachtbureau Jeugdzorg. Deze mensen moeten de klachten objectief behandelen. Maar de vraag is of dat ook gebeurt

H4.2 “Waar is Jeugdzorg te vinden?”

Jeugdzorg heeft verschillende kantoren verspreid over heel Nederland. Deze kantoren zijn weer onderverdeelt in hoofd en regio kantoren.

De hoofdkantoren zijn in alle provincies een keer te vinden en worden betaald vanuit die provincie. Ook zijn er voor de drie grote steden[29](Amsterdam, den Haag en Rotterdam) nog een extra regio kantoor gemaakt.

De regio kantoren zijn heel dichtbij en makkelijk toegankelijk. Vanuit de regio kantoren worden ook mensen naar scholen toe gestuurd. (Hier spreek ik uit eigen ervaring zie H3, peter van der broek) De regio kantoren worden vanuit de hoofdkantoren aangestuurd. Als er dus nieuwe regels of handelswijze zijn voor die regio(of in het algemeen) zal het hoofd kantoor dat doorgeven aan de regio kantoren.

Door deze opstelling is er altijd een bureau Jeugdzorg in de buurt.

Conclusie:

Ik heb veel geleerd van het maken van deze po. Jeugdzorg is dus een van de vele hulp organisaties. En volgens veel berichten blijkt dus ook wel dat ze ernstig langs elkaar heen lopen.

Jeugdzorg helpt dus kinderen die daar op wat voor manier worden aangemeld. Jeugdzorg kan beslissen om jou gewoon te helpen met een medewerker van Jeugdzorg, of door je door te verwijzen naar een andere organisatie, welke gespecialiseerd is in jou vorm van probleem.

In hoofdstuk drie komen we erachter dat de structuur in de organisatie van de hulp nog heel wat te wensen over laat. En in hoofdstuk vier word dit nogmaals bevestigd door verscheidene berichten.

Wel word er al vanaf begin 2005 getracht om dit te verbeteren, echter zonder succes.

Wat is de functie van Jeugdzorg in onze samenleving?

Jeugdzorg probeert kinderen/ouders die problemen hebben te helpen, door met ze te praten of andere vormen van hulp te bieden. In deze vormen kun je onder anderen zien, praat groepen, (opvoed)cursussen en uithuisplaatsing.

Wat voor mensen krijgen met Jeugdzorg te maken?

Mensen die een probleem hebben, kunnen bij Jeugdzorg terecht.

Je kunt daar op verschillende manieren terecht komen. Onder andere door doorverwezen te worden door je dokter, of persoon op school Maar je kunt je ook zelf aanmelden.

Wat doet Jeugdzorg?

Jeugdzorg bied hulp aan mensen met problemen en streeft voor de belangen van het kind.

-Hoe gaat Jeugdzorg te werk?

Jeugdzorg geeft hulp, en kan andere organisaties aansturen om andere vormen van hulp te bieden

-Waaruit bestaat Jeugdzorg?

Jeugdzorg bestaat uit verschillende samen liggende organen in de zorg wereld. Ze werken onder anderen samen met Jeugdggz, Altra, Spirit en de raad van de kinderbescherming.

Wat vind ik en anderen van Jeugdzorg?

De reacties van mij en andere voor zover ik die heb kunnen vinden zijn vrij negatief. Ook

de overheid welke Jeugdzorg met regels en weten in de hand probeert te houden is zwaar ontevreden over het doen en laten van de stichting. Daaruit concludeer ik dat er nog heel wat te verbeteren is bij de stichting.

Schiet Jeugdzorg tekort?

Jeugdzorg probeert te helpen, echter gaat het nog steeds vaak mis, en worden ze hier zwaar op afgerekend door de media en anderen stichtingen.

-Waar kun je Jeugdzorg vinden?

Het te kort bij Jeugdzorg zal niet aan de locaties waar ze allemaal zitten liggen, want over het algemeen is er altijd wel een bureau Jeugdzorg bij jou in de buurt.

Er zijn Jeugdzorgen als overkoepelend orgaan welke in alle provincies en de drie grote steden zitten. Maar er zijn ook Jeugdzorgen die wat dichter bij de mensen staan. Dit noem je regio kantoren.

Mening:

Ik vind de opzet van het bureau Jeugdzorg een goed initiatief. Want er zijn volgens mij wel heel veel kinderen die de hulp(gedwongen of niet) nodig hebben. Maar ze moeten toch echt wat gaan doen aan de structuur zodat mensen efficiënt geholpen kunnen worden en niet alleen maar via het boekje. Ik snap wel dat er bepaalde eisen worden gesteld aan de medewerkers. Maar vanuit menselijke begrippen geredeneerd kom je dan als je elke zaak apart behandelt met een andere oplossing, deze kan niet volgens vast opgestelde regels behandelt worden.

Dit is hetzelfde met een rechtszaak. Een moordenaar kan alleen opgesloten worden als er voldoende bewijs is. Dan mogen wij wel instinctief zeker weten dat deze persoon het gedaan moet hebben, alsnog kan er niets gedaan worden tot er een redelijk bewijs is.

Bij een rechtszaak vind ik het wel logisch dat de overheid de mensen tegen de macht beschermt door de wetten. Maar bij bureau Jeugdzorg gaat het niet om een wet, maar heb je met vrije mensen die problemen hebben te maken. Dit moet per zaak apart worden uitgezocht en behandelt. Het zij volgens de richtlijnen, hetzij volgens een andere manier.

Literatuurlijst:

Internet sites:

http://www.eerstekamer.nl/9324000/1f/j9vvgh5ihkk7kof/vhrzhm833dp9

http://www.Jeugdzorgammehoela.nl/index.html

http://news.google.com/?q=Jeugdzorg

www.bjaa.nl pagina > voor wie > informatie voor kinderen en jongeren

www.bjaa.nl pagina > voor wie > ouders/verzorgers

www.korrelatie.nl

http://www.Altracollege.nl/content.jsp?objectid=22

http://www.pleegouderszijnbijzondernodig.nl/home

http://headlines.nos.nl/forum.php/list_messages/828

http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom

http://www.bureauJeugdzorgen.nl/index.php/welkom-waarom-deze-site

http://www.ad.nl/binnenland/article510134.ece

http://www.dwazevaders.nl/stichting/algemeen.htm

http://www.familie4justice.nl/

http://www.jurofoon.nl/nieuws/weblog.asp?id=1266

http://www.bureauJeugdzorg.info/hoofdlocaties/

Boeken:

Jeugdzorg Amahoela

Informatie folders:

Voordat je naar Jeugdriagg gaat.(van Jeugdriagg)

“op weg naar zelfstandigheid”(van Altra)

“wie zijn wij en wat doen we” (van Spirit).

Rechterlijke verslagen:

Rapportage van Jeugdzorg aan mijn vader

Kranten:

Telegraaf van donderdag 23 oktober

Gerelateerde berichten

• Oma weer zieker. (0)
• De 2 nieuwe cam’s. (0)
• De biosscoop en Jet’s fiesta! (0)
• Vanavond naar bobs! met @denwol (0)
• Vandaag is het 9/11. de dag die alles veranderde. (3)

This entry was posted on zaterdag, november 22nd, 2008 at 22:17 and is filed under school. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.