Oma is nu echt ziek,
En het is diep triest om haar daar zo te zien liggen. Gewoon een hoopje botten wat je af en toe wat uithoord grommen. Elke keer als ik daar sta, moet ik toch even aan haar hand voelen of hij nog warm is. Zodoende weet je nog of ze leeft. Merk je het verschil tussen de dood en het leven.
Ik ben geen dokter, en geen medicus. Maar ik kan je vertellen ze heeft niet lang meer.
In de auto op weg er naar toe zat ik in gedachten stilletje’s een afscheids brief te bedenken.
‘lieve oma ga nu maar, ik ga je missen’ of ‘Vaarwel oma, het gaat je goed’
hoe staat dat? Nee, het kan niet. Want ze is nog niet eens echt dood.
Maar het komt toch vervaarlijk dichtbij.
Allemaal vragen vuren zich nu op mij af. Zoals, wat moet er voor muziek op die begrafenis? Waar moet ze begraven worden?
Ik hoop dat er nog wat geld van ‘r over is, want m’n tantes zijn er goed in om de rekening van oma te ‘beheren’. Het lijkt allemaal op een paar jaar terug toen m’n opa(althans, ik dacht dat het m’n opa was) in het ziekenhuis lag met long kanker vader jaap markerink. de beste oude man. Hij kon geen woord meer zeggen.
Ok, nou had ik hem niet veel horen zeggen. Het enige zinnetje wat ik me nog goed van hem herinder was “en zo ga hij weer uit” toen hij mij ooit is uitlegde hoe de B&O TV werkte.
Nu in het ziekenhuis weet oma niet eens meer wat een TV is. Elke keer als ik daar ben denkt ze dat ze dubbel ziet of in een oase is. Ze ziet zoals ze het zelfs noemt 2 arie’s. 1 oude(de echte) en een jonge ik. Zo bromde ze vandaag weer ‘arie’ tegen MIJ. Maar ach, oma het geeft niet ok? Als je dit leest. Het maakt niet uit. Ik kom zaterdag weer langs, dan weten we zeker wat voor ziekte je hebt. Ik hoop alleen voor je dat je niet te veel pijn lijd tijdens dit ziekte bed. Hopelijk heb je een mooi donatie formulier ingevuld. En of je gereanimeerd wilt worden.
Maar ach, wie wil die botten/spieren/organen van dat oude lijf nou hebben? Het enige waar het lichaam van mijn oma nog uit bestaat is een paar botten die door de sterkste spier met moeite omhoog en omlaaag worden bewogen. Al het spierweefsel hangt maar losje’s aan de bot.
Oma, je krijgt van mij nog je afscheidsbrief voor op je begravenis, voor als het zover is. Dat beloof ik je
Veel beterschap!
Comments
Leave a comment Trackback